Алханбек
Мәлкеев

Алау мінез-Алханбек
1915.05.05-1960.08.04
Есімдері мақтан тұтатын және өмір салты жас ұрпаққа үлгі болатын адамдар аз емес. Бірақ жер бетінде жарқын із қалдырған, адамзаттың, парасаттылықтың және гуманизмнің нақты үлгісін көрсеткен адамдар аз. Мұндай тұлға Мәлкеев Алханбек Мәлкеұлы деген кісі болды, ол кісінің елдің қоғамдық-саяси өміріне қосқан үлесіне баға жетпес.
Алханбек Мәлкеев 1915 жылы 5 мамырда Алматы облысы, Шілік ауданы, Жар-су ауылының (Жаңа-тұрмыс ауылы) Тора-жайлау қаласында дүниеге келген. Алханбек - бес ұлы мен екі қызы бар отбасындағы үшінші ұлы.
1925 жылы өмірінің 38-ші жылында анасы Тұрдыбала Бапек-қызы қайтыс болды.
Алханбектің әкесі Мәлке Бердібайұлы (1878 – 1933) өмір бойы мал шаруашылығымен айналысқан. 1929 жылы колхозға қосылды. 1931 жылы (осы уақытқа дейін Алханбек 7 жылдық ауылдық мектепті бітірді) Малке үш үлкен ұлын-Нүсіп, Нүсіпбек және Алханбекті – Алматы қаласына жіберді. Нусуп (1911 – 1985) және Алханбек қалаға жетіп, жолда Нүсіпбекті жерледі. Нусуп бірден әскерге шақырылды. Алханбек монтерлер курсына түсті, оқудан бос күндері карьерде жұмыс істеді, вокзалдарда вагондарды түсірді – өзін толық қамтамасыз етті.
1931-1932 жылдары курсты бітіріп, Алматы қаласында қалалық трансляциялық желінің монтері болып жұмыс істеді. 1932-1934 жылдары жана-тұрмыс ауылына оралып, "Жаңа-Талап" колхозының есепшісі, дала бригадирі болып жұмыс істеді. 1933 жылы іш сүзегі эпидемиясы кезінде жайлаудың барлық тұрғындары, соның ішінде бүкіл Мәлке отбасысы қайтыс болды. Алханбек пен Нүсіп ғана тірі қалды.
1934-35 оқу жылында Алханбек Мәлкеев Алматы қаласында қазұаркомзем жанындағы политотдел радиостанциясының бастықтарын даярлау бойынша бір жылдық курстарда оқыды. Курстарды аяқтағаннан кейін 1935 жылдың сәуірінен 1936 жылдың шілдесіне дейін Алханбек Мәлкеев Оңтүстік Қазақстан облысы Джувалин ауданының Бурное станциясында Бурный МТС политотдел радиостанциясының бастығы болып жұмыс істеді.
Шәмші Қалдаяқовпен бірге түскен сурет
Жетістіктері
Жылдар бойы жұмысы үшін Алханбек Мәлкеев бірнеше үкіметтік сыйлықтарға ие болды: 1956 жылы 3 ақпанда еңбекшілер арасында саяси және ғылыми білімді тарату ісіне белсенді қатысқаны үшін Қазақ КСР саяси және ғылыми білімдерін тарату жөніндегі Қоғам Басқармасы Төралқасының грамотасымен марапатталды;
КСРО Жоғарғы Кеңесі Төралқасының 1956 жылғы 20 қазандағы Жарлығымен – "тың жерлерді игергені үшін" медалімен; КСРО Жоғарғы Кеңесі Төралқасының 1957 жылғы 11 қаңтардағы Жарлығымен Ленин орденімен; 1957 жылғы 24 қаңтарда – Бүкілодақтық саяси және ғылыми білімді тарату қоғамының еңбекшілер арасында дәрістік насихаттауға белсенді қатысқаны үшін алғыс грамотасымен марапатталды Қазақ КСР; 23 мамыр 1957 ж. – ВСХВ (Бүкілодақтық ауыл шаруашылығы көрмесі)қатысушысының медалімен;
1958 ж. 18 қазанда Қазақ КСР Жоғарғы Кеңесі Төралқасының мақтау қағазымен жоғары таулы салу жөніндегі үкіметтік тапсырманы мерзімінен бұрын және жоғары сапалы орындағаны үшін марапатталды
1960 жылы 23 шілдеде кешке Рим Папасы іштің қатты ауырсынуымен ауданға сапардан оралды. Жедел жәрдем шақырылды. Талғар ауруханасының жас хирургі келді. Жедел аппендицит диагнозы қойылды. Шұғыл операция жасау керек. Дәрігер қорқып: "Аға! Бірінші жыл жұмыс істеймін, бас хирург демалыста. Сіз, аудандық партия комитетінің бірінші хатшысы, біреуіне операция жасаудан қорқамын. Кешіріңіз!"Содан кейін Алматыға, Совминов ауруханасына апарыңыз",-деп жауап берді.
Терең түн. Жедел жәрдем біздің үйдің қақпасынан баяу кетіп, әкемді алып кетеді.10 күннен кейін, 1960 жылы 4 тамызда, Рим Папасы перитониттен Совминово ауруханасында қайтыс болды.
6 тамызда жерлеу рәсімі өтті.
Үстінде берілген ақпараттар talgargazeti.kz сайтынан алынған
This site was made on Tilda — a website builder that helps to create a website without any code
Create a website